logo NOE



Jeżeli chcesz otrzymywać aktualne informacje na temat nowości i promocji w NOE-PL, wpisz poniżej swój adres e-mail


Prasa o NOE


Parcie mieszanki betonowej dla wysokich ścian i słupów [cz. 1]


Stosowane obecnie metody obliczeniowe dla parcia mieszanki betonowej określone normą DIN 18218 B z września 1980 były podstawą dla wyznaczania dopuszczalnych obciążeń deskowań ścian i słupów w budownictwie. Dążenie do skracania czasów betonowania i związany z tym wzrost wydajności pomp spowodowały istotny wzrost szybkości wypełniania i wysokości słupa mieszanki betonowej w deskowaniach.

Działająca w Wielkiej Brytanii Instytucja CIRIA (Construction Industry Research and Information Association) wprowadziła do praktyki nową metodę pomiarową odnosząca się do powyższej problematyki. Metoda ta powstała po analizie 350 protokołów z badań opublikowanych w raporcie CIRIA-Report 108.

Wielkość parcia mieszanki betonowej jest w praktyce zależna od wielu czynników które zaobserwowane zostały w trakcie praktycznych pomiarów. W praktyce zaobserwowane zostały np. dodatkowe obciążenia wywołane wibrowaniem betonu. Metoda CIRIA bazuje na praktycznych znanych w trakcie pracy deskowań i określanych logicznie, szacunkowo wartościach.

Czynniki wpływające na wielkość parcia świeżej mieszanki betonowej: Świeża mieszanka betonowa nie jest masą jednorodną. Niżej podane czynniki wpływają na wielkość parcia mieszanki betonowej obserwowaną w deskowaniach.

Mieszanka betonowa
- dodatki do betonów
- geometria i wielkość ziaren kruszywa
- rodzaj cementu
- receptura mieszanki
- temperatura świeżego betonu
- ciężar właściwy (betony lekkie-, standardowe- lub ciężkie )
- konsystencja mieszanki
Deskowania
- szczelność poszycia deskowań (porowatość)
- powierzchnia przekroju wibrowanej masy (ściany / słupy)
- gładkość poszycia deskowań
- pochylenie deskowania
- sztywność konstrukcji deskowania
- pionowa wysokość betonowania
Wibrowanie
- wzrost obciążenia w miejscu wibrowania
- zawartość wolnego powietrz lub wody
- mocowanie wibratorów w punktach stałych lub przestawnie
- głębokość wibrowania
- sposób wibrowania (wibratory zanurzeniowe lub zewnętrzne)
- prędkość wzrostu wysokości mieszanki








Głębokość wibrowania a parcie mieszanki betonowej

Zależność między głębokością wibrowania HR i parciem mieszanki betonowej P max można przedstawić następująco: wszyscy fachowcy zgadzają się na przyjęcia założenia, że do głębokości wibrowania lub obszaru w którym to wibrowanie występuje mieszanka betonowa wytwarza parcie hydrostatyczne wynikające z masy betonu ( DIN 4235 ).

Powyższe szkice pokazują w jaki sposób głębokość wibrowania może wpływać na wielkość parcia mieszanki betonowej..

Aż do głębokości zanurzenia wibratora HR + 0,2 m obserwujemy parcie hydrostatyczne mieszanki betonowej. Krzywa parcia mieszanki betonowej może przesunąć się - po zanurzeniu wibratorów w beton już ustabilizowany ? i spowodować wzrost parcia przy podstawie wysokości słupa mieszanki betonowej do wielkości nie większej niż P max. Norma DIN 18218 zakłada że krzywa parcia mieszanki betonowej ma przebieg równoległy. Przy takim założeniu dopuszczalne jest takie dodatkowe zanurzenie wibratorów aHR które nie spowoduje wzrostu parcia mieszanki betonowej powyżej P max.. Te założenia wydają się logiczne ponieważ ze wzrostem prędkości wypełniania deskowań zmieniają się miejsca położenia wibratorów.

Parcie mieszanki betonowej
P max.
dla gęstości mieszanki
= 25 kN/m3


w kN/ m2
Wysokość
hydrostatyczna HS



w m
Dopuszczalne
zanurzenie
wibratora HR


w m
Dop. szybkość wypełniania
deskowań mieszanką betonową
dla temp. +15 °C według DIN 18218


w m/h
30
1,20
1,00
0,96
40
1,60
1,40
1,79
50
2,00
1,80
2,63
60
2,40
2,20
3,46
70
2,80
2,60
4,29
80
3,20
3,00
5,13
100
4,00
3,60
6,79
Wielkość parcia mieszanki betonowej w funkcji głębokości wibrowania



Parcie mieszanki betonowej dla wysokich ścian i słupów [cz. 2]


Temperatura świeżej mieszanki betonowej

Temperatura świeżej mieszanki betonowej jest ściśle zależna od pory roku w jakiej wykonywane są prace betonowe. Poniższa tabela wskazuje na zależność wzrostu parcia mieszanki betonowej wynikającego z obniżenia temperatury otoczenia według DIN 18218.


Temperatura otoczenia

w ° C
Parcie mieszanki betonowej

w kN/m2
Szybkość wypełniania deskowań

w m/h
Wzrost parcia

w %
15
10
5
60
69
78
3,46
-
+15
+30

Przykładowe różnice w rzeczywistej wielkości parcia mieszanki betonowej określone w drodze praktycznie przeprowadzonego badania oraz obliczone zgodnie z DIN 18218 lub według zaleceń CIRIA-Report 108

Początek betonowania
14.30 Uhr
Zakończennie betonowania
16.20 Uhr
Czas trwania betonowania
1 h 50 min
Szybkość wypałniania deskowań
4,64 m/h
Konsystencja mieszanki betonowej
K2
Temperatura świeżej mieszanki betonowej - bez dodatków
ok.+15°C


Wielkość zmierzona
(max. 79,5 kN)
Wyliczona zgodnie z DIN 18218
(max. 65,4 kN)
Wyliczona zgodnie z CIRIA Report 108
(max. 79,3 kN)


Porównanie danych zgodnych z normą DIN 18218 i według raportu CIRIA-Report 108



Powyższy wykres przedstawia wyniki praktycznych pomiarów oraz obliczenia wykonane zgodnie z normą DIN 18218 lub według zaleceń CIRIA-Report 108.

Wielkości zmierzone są o 21,6 % wyższe od obliczeń wykonanych zgodnie z normą DIN 18218. Wartości obliczone według zaleceń CIRIA są prawie zgodne z praktycznymi wynikami pomiarów.

Założone dla deskowania NOEtop dopuszczalne obciążenia parciem mieszanki betonowej ( do 88 kN/m 2 ) odpowiadają najwyższym, określonym w praktyce poziomom obciążeń. Występujące w praktyce przeciążenia deskowań parciem mieszanki betonowej powinny prowadzić do powstrzymywania się od przekraczania teoretycznego poziomu obciążeń powyżej 65 kN/m2 dla dotychczas stosowanych deskowań NOE Top 2000. Zmiany konstrukcyjne wprowadzone w stosunku do deskowania NOE Top 2000 i potwierdzone atestem wydanym przez GSV ( Stowarzyszenie Producentów Deskowań ) pozwalają na obciążenia parciem mieszanki betonowej do 70 kN / m2.

Przeciążanie deskowań parciem mieszanki betonowej prowadzi najczęściej do trwałej deformacji konstrukcji deskowania.


Copyright © 2009-2011 - NOE-PL Sp. z o.o.